წარმოიდგინეთ სამყარო, სადაც ფოტოს გადაღება მხოლოდ ელიტის, მდიდრებისა და პროფესიონალების პრეროგატივაა. სამყარო, სადაც ოჯახური კადრის დასაფიქსირებლად უზარმაზარი, ძვირადღირებული აპარატურა და მთელი ქონება გჭირდებათ. სწორედ ასეთი იყო რეალობა მე-20 საუკუნის დასაწყისამდე, სანამ ერთმა მარტივმა, მუყაოს ყუთმა ყველაფერი შეცვალა.

„თან ბრაუნი ატარე!“ –  ეს მოწოდება მე-20 საუკუნის დასაწყისში სარეკლამო ფურცლებიდან ყველას ესმოდა.

ყველაფერი 1900 წელს დაიწყო, როდესაც ბაზარზე პირველად გამოჩნდა ფოტოაპარატი სახელად „ბრაუნი“ (Brownie). კომპანია „ისტმენ კოდაკის“ (Eastman Kodak) ლეგენდარულმა დამაარსებელმა, ჯორჯ ისტმენმა, გენიალური იდეა განახორციელა: მან შექმნა აპარატი, რომელიც სულ რაღაც 1 დოლარი ღირდა. სახელი კი მე-19 საუკუნის პოპულარული საბავშვო ლიტერატურის პერსონაჟების –  კეთილი ელფების პატივსაცემად დაარქვეს, რათა პროდუქტი ოჯახებისთვის უფრო ახლობელი და საყვარელი გამხდარიყო.

შედეგმა მოლოდინს გადააჭარბა – პირველივე წელს 150 000 ცალი გაიყიდა, ხოლო 1907 წლისთვის გაყიდვებმა მილიონს გადააჭარბა. ამ პატარა ყუთმა ფოტოგრაფიისკენ გზა ყველას გაუხსნა, მათ შორის ბავშვებსაც. სწორედ „ბრაუნი“ გახდა პირველი ფოტოაპარატი ლეგენდარული ენსელ ადამსისთვის, რომელმაც მოგვიანებით ამერიკული პეიზაჟების გადაღებით გაითქვა სახელი.

მომდევნო ათწლეულებში, 1970 წლამდე – სანამ მისი წარმოება საბოლოოდ შეწყდებოდა – მილიონობით ქორწილი, დაბადების დღე, ბავშვის პირველი ნაბიჯი თუ საოჯახო წვეულება სწორედ ამ აპარატით აღიბეჭდა. „ბრაუნიმ“ ადამიანებს საკუთარი მოგონებების დოკუმენტირების საშუალება მისცა.

როგორც ისტმენის სახლ-მუზეუმის კურატორი ტოდ გუსტავსონი აღნიშნავს, „კოდაკი მხოლოდ ფოტოაპარატს კი არა, ცხოვრების ჯანსაღ წესსაც ყიდდა“. ბრაუნის წყალობით, ყოველდღიური, ჩვეულებრივი მომენტებიც კი განსაკუთრებულ, სამუდამო მნიშვნელობას იძენდა. მან სამყაროს დაანახა, რომ ყოველი ადამიანის ცხოვრება იმსახურებდა კადრად ქცევას.