პოპკორნი დღეს კინოსთან ასოცირდება, თუმცა სიმინდის ამ ფორმით მომზადების ისტორია ეკრანებსა და კინოდარბაზებზე გაცილებით ძველია.

სმიტსონის ინსტიტუტის მიერ აღწერილი არქეოლოგიური კვლევის მიხედვით, პერუს სანაპიროზე მცხოვრები ადამიანები პოპკორნს იმაზე დაახლოებით ორი ათასი წლით ადრე მიირთმევდნენ, ვიდრე მანამდე არსებული ცნობებით იყო მიჩნეული – ჯერ კიდევ ადგილობრივად კერამიკული ჭურჭლის გამოყენებამდე.

მკვლევრებმა ძველი სიმინდის ტაროების მახასიათებლები შეისწავლეს. აღმოჩენები მიუთითებდა, რომ მოსახლეობა სიმინდს სხვადასხვა ფორმით იყენებდა, მათ შორის პოპკორნისა და ფქვილის მისაღებად.

კვლევა სამეცნიერო ჟურნალ Proceedings of the National Academy of Sciences-ში გამოქვეყნდა. მისი ერთ-ერთი თანაავტორი სმიტსონის ბუნების ისტორიის ეროვნული მუზეუმის არქეოლოგი დოლორეს პიპერნო იყო.

ამ აღმოჩენის მნიშვნელობა ნაცნობი საკვების სიძველეს სცდება: სიმინდის ნაშთები მეცნიერებს უჩვენებს, როგორ ამუშავებდნენ ადამიანები საკვებს და რა ადგილი ეკავა მცენარეს მათ ყოველდღიურ ცხოვრებაში.

არქეოლოგიური მტკიცებულებები ვერ გვეტყვის, ვინ მოამზადა მსოფლიოში პირველი პოპკორნი. სამაგიეროდ, გვაჩვენებს, რომ კინოდარბაზის ჩვეულებრივ სასუსნავს გაცილებით ხანგრძლივი ისტორია აქვს, ვიდრე ხშირად წარმოგვიდგენია.

წყარო: სმიტსონის ინსტიტუტი — „პერუში უძველესი პოპკორნი აღმოაჩინეს“.