მიკროტალღური ღუმელი შეიძლება იმ გამოგონებებს შორის იყოს, რომელთა აღმოჩენაც მეცნიერებს საერთოდ არ ჰქონდათ დაგეგმილი. მისი ისტორია კი ერთი ჩვეულებრივი შოკოლადის ფილით იწყება.

1945 წელს ამერიკელი ინჟინერი პერსი სპენსერი რადარის ტექნოლოგიებზე მუშაობდა. ერთ-ერთი ექსპერიმენტის დროს ის მოწყობილობასთან მუშაობდა, რომელსაც მაგნეტრონი ეწოდება. სწორედ მაშინ შეამჩნია, რომ ჯიბეში ჩადებული შოკოლადის ფილა დადნობოდა.

სპენსერმა თავიდან იფიქრა, რომ შოკოლადი უბრალოდ სიცხემ დაადნო. თუმცა მალევე სხვა მიზეზზე დაფიქრდა – ხომ არ შეიძლებოდა ეს მაგნეტრონიდან გამოსულ მიკროტალღებს გამოეწვია?

ამის შესამოწმებლად მან მოწყობილობის წინ სიმინდის მარცვლები მოათავსა. რამდენიმე წუთში მარცვლები გასკდა და პოპკორნად იქცა.

შემდეგი ექსპერიმენტი კვერცხზე ჩაატარა. შედეგი გაცილებით ნაკლებად სასიამოვნო აღმოჩნდა, კვერცხი სწრაფად გაცხელდა და საბოლოოდ გასკდა.

ამ ექსპერიმენტებმა სპენსერს დაანახა, რომ მიკროტალღების გამოყენებით საკვების გაცხელება იყო შესაძლებელი. აღმოჩენის შემდეგ მან შესაბამის ტექნოლოგიაზე მუშაობა გააგრძელა და მალე პირველი მიკროტალღური ღუმელის შექმნამდე მივიდა.

1947 წელს კომპანია „რეითეონმა“ პირველი კომერციული მიკროტალღური ღუმელი გამოუშვა. მას „Radarange“ ეწოდა. თუმცა დღევანდელ მიკროტალღურს ის გარეგნულად ნამდვილად არ ჰგავდა – დაახლოებით 1,8 მეტრი სიმაღლის იყო, 300 კილოგრამზე მეტს იწონიდა და იმდენად ძვირი ღირდა, რომ მისი გამოყენება ძირითადად რესტორნებსა და სამხედრო ობიექტებში იყო შესაძლებელი.

საყოფაცხოვრებო მიკროტალღური ღუმელი გაცილებით მოგვიანებით გამოჩნდა. 1960-იანი წლების ბოლოს უკვე უფრო პატარა მოდელების შეძენაც გახდა შესაძლებელი, ხოლო მომდევნო ათწლეულებში ტექნიკა თანდათან ბევრ ოჯახში დამკვიდრდა.

დღეს მიკროტალღური ღუმელი თითქმის ყველა სამზარეულოში ნაცნობი ტექნიკაა. თუმცა მისი შექმნის ისტორია გვიჩვენებს, რომ მნიშვნელოვანი აღმოჩენები ზოგჯერ სრულიად შემთხვევით იწყება.

პერსი სპენსერის შემთხვევაში კი ამ აღმოჩენის პირველი ნიშანი ჯიბეში დადნობილი შოკოლადი აღმოჩნდა.