კიბოს ეპიდემიოლოგების მასშტაბური ანალიზის თანახმად, მსოფლიოში სიმსივნური დაავადებების მნიშვნელოვანი ნაწილი ინფექციურ პათოგენებთან არის დაკავშირებული. წარმოდგენილი მონაცემებით, გლობალურად კიბოს ყოველი მეთექვსმეტე შემთხვევა ვირუსებისა და ბაქტერიების ზემოქმედებას უკავშირდება.

კვლევაში ყურადღება გამახვილებულია იმ ინფექციურ აგენტებზე, რომლებიც სხვადასხვა ტიპის სიმსივნის განვითარების რისკს ზრდის.

კიბოსთან დაკავშირებული ძირითადი პათოგენები

წარმოდგენილი მონაცემების მიხედვით, კიბოს განვითარებასთან დაკავშირებულ პათოგენებს შორის ერთ-ერთი წამყვანია ბაქტერია Helicobacter pylori, რომელიც ძირითადად კუჭის ლორწოვან გარსში ბინადრობს და კუჭის კიბოს განვითარების რისკფაქტორად მიიჩნევა.

მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია ადამიანის პაპილომავირუსსაც (HPV), რომელიც განსაკუთრებით საშვილოსნოს ყელის კიბოს განვითარებასთან არის დაკავშირებული.

ანალიზში ასევე დასახელებულია B და C ჰეპატიტის ვირუსები, რომლებიც ღვიძლის კიბოს განვითარების რისკს ზრდის, და ეპშტეინ-ბარის ვირუსი (EBV), რომელიც ზოგიერთი ტიპის ლიმფომასა და სხვა სიმსივნურ დაავადებას უკავშირდება.

მოწოდებულ მონაცემებში Helicobacter pylori-სა და HPV-ის წილი თითოეულისთვის 4%-ით, B ჰეპატიტის ვირუსის – 2%-ით, ხოლო ეპშტეინ-ბარის ვირუსის – 1%-ით არის შეფასებული.

გლობალური უთანასწორობა

ანალიზის თანახმად, ინფექციებთან დაკავშირებული სიმსივნური დაავადებები მსოფლიოს რეგიონებში არათანაბრად არის გავრცელებული.

ასეთი შემთხვევების დაახლოებით სამი მეოთხედი დაბალი და საშუალო შემოსავლის მქონე ქვეყნებზე მოდის. განსაკუთრებით მაღალი ტვირთი აღინიშნება აღმოსავლეთ აზიაში, სუბსაჰარულ აფრიკასა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში.

აღნიშნული მონაცემები ინფექციური დაავადებების პრევენციისა და სამედიცინო მომსახურების ხელმისაწვდომობის მნიშვნელობაზე მიუთითებს.

პრევენციის შესაძლებლობები

მეცნიერები ყურადღებას ამახვილებენ ვაქცინაციის, ინფექციების დროული გამოვლენისა და შესაბამისი მკურნალობის მნიშვნელობაზე.

HPV-ისა და B ჰეპატიტის საწინააღმდეგო ვაქცინაცია კიბოს გარკვეული ფორმების პრევენციის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან საშუალებად მიიჩნევა.

ამასთან, Helicobacter pylori-ს დროული გამოვლენა და მკურნალობა კუჭის კიბოს რისკის შემცირების შესაძლებლობას იძლევა.

კვლევის ავტორების შეფასებით, პრევენციული ღონისძიებების გაფართოებამ შესაძლოა მნიშვნელოვნად შეამციროს ინფექციებთან დაკავშირებული ონკოლოგიური დაავადებების გავრცელება.

მიუხედავად ამისა, ზოგიერთი პათოგენის, მათ შორის Helicobacter pylori-სა და ეპშტეინ-ბარის ვირუსის წინააღმდეგ ეფექტიანი ვაქცინების შექმნა კვლავ სამეცნიერო გამოწვევად რჩება.