მაღალქუსლიანი ფეხსაცმლის ისტორია შეიძლება იმაზე უცნაურად დაიწყოს, ვიდრე წარმოგვიდგენია: პირველი ქუსლიანი ფეხსაცმელი ქალებისთვის არ შეუქმნიათ.
მისი ისტორია ცხენოსნობას და სამხედრო საქმეს უკავშირდება. დაახლოებით ოთხი საუკუნის წინ სპარსელი და ოსმალო მხედრები ქუსლიან ფეხსაცმელს იყენებდნენ, რათა ფეხი უზანგში მყარად დაეფიქსირებინათ. ეს მათ განსაკუთრებით მაშინ ეხმარებოდა, როდესაც ცხენზე ამხედრებულები ისრის სასროლად ფეხზე დგებოდნენ.
ქუსლი ფეხსაცმელს სტაბილურობას მატებდა და მხედარს ცხენზე უკეთ დამაგრების საშუალებას აძლევდა. სწორედ ასე გაჩნდა ფეხსაცმლის ნაწილი, რომელიც საუკუნეების შემდეგ ელეგანტურობისა და მოდის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ სიმბოლოდ იქცა.
ქუსლიანი ფეხსაცმელი მოგვიანებით ევროპაშიც გავრცელდა. თავდაპირველად მას კვლავ მამაკაცები ატარებდნენ, თუმცა თანდათან მისი პრაქტიკული დანიშნულება შეიცვალა და ქუსლი სოციალური სტატუსის გამოხატვის საშუალებადაც იქცა.
განსაკუთრებული პოპულარობა მას საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის ეპოქაში ჰქონდა. მეფე თავადაც მაღალი ქუსლებით ჩნდებოდა და მისი ფეხსაცმლის წითელი ქუსლი სამეფო პრივილეგიის ერთ-ერთ ნიშნად იქცა.
ამ პერიოდში ფეხსაცმლის სიმაღლე და გარეგნობა მხოლოდ მოდის საკითხი არ იყო. მაღალი ქუსლი ხშირად სიმდიდრესა და გავლენას გამოხატავდა. რაც უფრო რთული და მაღალი იყო ფეხსაცმელი, მით უფრო აშკარა იყო, რომ მის მფლობელს ყოველდღიური ფიზიკური შრომა არ უწევდა.
ქუსლიანი ფეხსაცმლის ისტორიის კიდევ ერთი საინტერესო ეტაპი იტალიაში, რენესანსის ეპოქაში გვხვდება. მაშინ პლატფორმიანი ფეხსაცმლის, ე.წ. „ჩოპინის“, სიმაღლე ზოგჯერ 50 სანტიმეტრს აღწევდა. ასეთი ფეხსაცმლით სიარული მარტივი ნამდვილად არ იყო და ქალებს ხშირად დახმარება სჭირდებოდათ.
დროთა განმავლობაში ქუსლი ქალის მოდასთან სულ უფრო მჭიდროდ დაკავშირდა. მისი ფორმა და სიმაღლე იცვლებოდა, თუმცა XX საუკუნეში განსაკუთრებით პოპულარული გახდა წვრილი, მაღალი ქუსლი – სტილეტო.
თავად სიტყვა „სტილეტო“ იტალიური წარმოშობისაა და თავდაპირველად ბასრ, ხანჯლისმაგვარ საგანს აღნიშნავდა. მოგვიანებით ეს სახელწოდება ფეხსაცმლის წვრილ და მკვეთრ ქუსლს დაუკავშირდა.
ასე აღმოჩნდა, რომ ფეხსაცმლის ის ნაწილი, რომელსაც დღეს ხშირად ელეგანტურობასა და ქალურ მოდასთან ვაკავშირებთ, თავდაპირველად ცხენოსნისთვის იყო საჭირო.